(السلام ای که تو شمس الشّموسی ****** السلام ای که انیس النّفوسی) (2)افتادم از پا در این هیاهو ****** (دستم بگیر ای ضامن آهو) (2)مولا رضا جان (ریزه خور خوان کرمت هستم ****** خوردم نمک نمکدان را شکستم) (2)اما گرفتی، هر لحظه دستم ****** (از روی ماهت، شرمنده هستم) (2)مولا رضا جان (ای همه صاحب فیض و کرامت ****** خود جوابم بده جان جوادت) (2)ای برده میراث، از شاه مردان ****** (از ما گدایان، رو برمگردان) (2)مولا رضا جان

مسیر حرکت : از خانه تا ترمینال (30 دقیقه) ---- تهران ----- قم ------ اراک ------- بروجرد (5 ساعت)رسیدم اراک، از این طرف شهر اراک یعنی ورودی شهر تا اون طرف خروجی اراک- بروجرد حداقل 15 دقیقه مسیر طول میکشه. برای من که از زمانبندی عقب بودم. هر دقیقه مهم بود.راننده زحمت افتاد و من رو تا خروجی اراک به بروجرد رسوند و اینطوری دقیقه ها برای من ذخیره می شدند.ساعت 17:40 دقیقه و من تازه داشتم از اراک راه میتفتادم تماس ها همچنان از دوستان بامن هر 5 دقیقه تکرار میشد... کجایی همه جمع شدند پای ماشین و دارن ساک های خودشون رو توی ماشین میذارن.از اون طرف مادرم هم بروجرد بود با ایشون درباره اومدنم صحبت کرده بودم از حال احوالم خبر داشت بهم گفته بودند قبل از حرکت بیا ناهار بخور بعد برو سوار ماشین شو. اصلا نمیدونستم چطوری به مادر بگم که همینطوری هم معلومه نیست برسم به کاروان، بماند اینکه بیام پیش شما و غذا بخورم.چند بار بود مادرم زنگ زده بود و با هم صحبت کردیم. آخر بهشون گفتم که نمیرسم بیام پیشتون، منتظرم نباشید. ولی از مادر و عشق مادری ... دلش نمیومد پسرش با این همه مشقت و سختی راه گرسنه بره سفر، آخه ام پرسید چیزی خوردی من متاسفانه بهش گفته بودم از صبح تا حالا هیچی نخوردم.همین که از ماشین سواری پام به زمین رسید دوباره کنارم یه سواری صدا زد بروجرد... و فقط یه نفر خالی داشت انگار که وایساده بود و منتظر شده بود تا من برسم و حرکت کنیم سریع راننده حرکت کر و تو مسیر داستان رو براش تعریف کردم اون هم با قیافه نا امیدانه به من فهموند که بعید برسی و لی نخواست تاراحتم کنه و گفت ان شائالله میرسیم.تو راه تماس های رفقا از پای کاروان در حال حرکتقطع نمیشد.- راننده میخواد حرکت کنه.- راننده رو راضی کردیم چند دقیقه

حضرت هادی (علیه السلام) به الیسع قمی فرموده: آل محمد این دعا را هنگام بلا و ظهور دشمن و خوف فقر و تنگی سینه می‌خواندند.کفعمی در کتاب «مصباح» دعایی نقل کرده و فرموده است: سید ابن طاووس این دعا را برای ایمن شدن از ستم سلطان و نزول بلا و چیرگی دشمنان و ترس و تنگدستی و دل‌تنگی ذکر کرده و آن از دعاهای صحیفه سجّادیه است، پس هرگاه از زیان آنچه ذکر شد در هراس بودی آن را بخوان؛و دعا این است:يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكارِهِ، وَيَا مَنْ يُفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدائِدِ، وَيَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إِلىٰ رَوْحِ الْفَرَجِ، ذَلَّتْ لِقُدْرَتِكَ الصِّعابُ، وَتَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الْأَسْبابُ، وَجَرىٰ بِقُدْرَتِكَ الْقَضاءُ، وَمَضَتْ عَلىٰ إِرادَتِكَ الْأَشْياءُ، فَهِىَ بِمَشِيئَتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ، وَبِإِرادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ، أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ، وَأَنْتَ الْمَفْزَعُ فِى الْمُلِمَّاتِ، لَايَنْدَفِعُ مِنْها إِلّا ما دَفَعْتَ، وَلَا يَنْكَشِفُ مِنْها إِلّا ما كَشَفْتَ،ای آن‌که گره گرفتاری‌های سخت فقط به وسیله او بازگردد، ای آن‌که تیزی تیغ دشواری‌ها به او درهم شکسته شود، ای آن‌که بیرون آمدن از رنجها و راه یافتن به‌سوی عرصه گشایش تنها از او درخواست گردد، در برابر توانایی‌ات سختی‌ها رام شد و به لطفت اسباب و وسائل فراهم گشت و به نیرویت قضا جاری شد و امور براساس اراده‌ات گذشت، پس اشیاء تنها نه به گفتارت بلکه به اراده‌ات فرمان پذیرند و فقط به اراده‌ات پیش از نهی کردنت باز داشته‌ شده، تنها تو برای رفع گرفتاری‌ها خوانده شوی و در بلاهای سخت پناهگاهی، چیزی از آن بلاهای سخت برطرف نگردد جز آنچه تو برطرف کردی و چیزی از آن گشوده نشود مگر آنچه